คุณพ่อ มาริอุส ฮังรี่ แบร์นัต

 

 
คุณพ่อ มาริอุส ฮังรี่ แบร์นัต
 
 
คุณพ่อ มาริอุส ฮังรี่ แบร์นัต เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1866 ที่เมือง โรเดส (แขวง อาเวรง) ท่านเข้าบ้านเณรคณะมิสซังต่างประเทศ วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1889 คุณพ่อได้รับมอบหมายให้มามิสซังสยามพร้อมกับ คุณพ่อฮุย ผู้ซึ่งจะถึงมรณภาพก่อนท่าน 2-3 วัน มิชชันนารีหนุ่มทั้งสองเดินทางวันที่ 27 พศจิกายน ค.ศ. 1889
 
ขั้นแรก คุณพ่อแบร์นัตได้รับมอบหมายให้ไปอยู่ที่จันทบุรี เพื่อเรียนภาษาญวณ แล้วต่อจากนั้นก็ไปอยู่ที่บางช้าง เพื่อเรียนภาษาจีนและภาษาไทย เนื่องจากคุณพ่อมีความจำดีเยี่ยม คุณพ่อจึงจำและเรียนรู้เรื่องต่างๆ ได้เหมือนว่าเล่น ปี ค.ศ. 1893 พระสังฆราชเวย์ แต่งตั้งท่านเป็นอธิการบ้านเณรของมิสซังซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ตรงข้ามกับกลุ่มคริสตังวัดบางช้าง โดยรับตำแหน่งแทนคุณพ่อโฟ้ก เวลานั้น บ้านเณรเล็กและใหญ่ รวมอยู่ในที่เดียวกัน อาคารไม้ที่สร้างในปี ค.ศ. 1872 ทรุดโทรมมากแล้ว จึงจำเป็นต้องปรับปรุงใหม่ทั้งหมดก็ว่าได้ คุณพ่อแบร์นัตทำแปลนบ้านเณรใหม่เป็นอิฐและปูน และก็ได้รับอนุมัติให้สร้างได้ ตั้งแต่นั้นมา คุณพ่อมีหน้าที่เพิ่มหลายอย่าง : เช่น สถาปนิก ผู้รับเหมาก่อสร้าง อาจารย์ การทำหน้าที่หลายอย่างไม่เหมาะ และต้องไม่นานนัก คุณพ่อแบร์นัตผู้ซึ่งเป็นมีนิสัยชอบทำงานจิปาถะ สามารถเผชิญกับความจำเป็นต้องทำงานด้านวัตถุ ก่อนที่จะลงมือทำงานเฉพาะ ซึ่งเป็นหน้าที่ของท่าน
 
แม้นักเรียนปรัชญาและเทวศาสตร์มีจำนวนไม่มากนัก ยังจำเป็นจะต้องสอนและอบรมพวกเขาต่อไปอีก มีมิชชันนารีอีก 2 องค์ ช่วยคุณพ่อแบร์นัตทำหน้าที่นี้ งานมีให้ทำอยู่ไม่ขาดสาย แต่ทุกคนก็ทุ่มเททำด้วยสิ้นสุดจิตใจ และเเล้ว คุณพ่อและนักเรียนก็สนิทชิดชอบและร่าเริงยินดีอยู่ด้วยกันอย่างจริงใจ :นี่เป็นชีวิตแบบครอบครัว และการสืบต่อจิตตารมณ์ของบ้านเณรที่กรุงปารีสอย่างแท้จริง มีพระสงฆ์ของมิสซังสยามจำนวนมากพอใช้ เคยเป็นลูกศิษย์ของคุณพ่อแบร์นัต และยังคงระลึกถึงท่านด้วยความรู้คุณ และด้วยความนิยมชมชอบ เนื่องจากมีสติปัญญาและวิจารณญาณเป็นเลิศ คุณพ่อจึงเป็นทั้ง ช่างศิลป์ ทั้งผู้มีรสนิยม ทั้งนักวาดเขียน ทั้งนักดนตรี : คุณพ่อได้จัดตั้งวงดุริยางค์ ซึ่งมีชื่อเสียงมากเป็นเวลาหลายปี และนำความยินดีเป็นอย่างมากสู่บ้านเณรและที่อื่นๆ ซึ่งรู้จักกันทั่วมิสซัง เนื่องด้วยคุณพ่อมีนิสัยร่าเริง จึงสร้างความร่าเริงรอบๆตัวท่าน ท่านเป็นคนมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และขยันทำงาน จึงรับใช้บรรดาเพื่อนมิชชันนารีได้มากมายหลายประการ : เช่น แปลนวัด แปลนพระแทน แผนที่แสดงระดับพื้นที่ แผนที่เขตต่างๆ ทั้งหมดเป็นผลมาจากความเชี่ยวชาญของท่าน เนื่องจากคุณพ่อเป็นอาจารย์ที่เก่งมาก จึงรู้จักปรับการสอนของท่าน ให้ตรงตามความสามารถของพวกนักเรียน เพื่อนมิชชันนารีต่างก็สมัครใจมาขอคำแนะนำจากท่าน เพราะท่านเป็นนักแนะเเนวที่ดีและเชื่อถือได้
 
ในปี ค.ศ. 1901 บรรดาประมุขมิสซังของกลุ่มมิสซังอินโดจีนภาคตะวันตกส่งท่านไปเป็นอาจารย์อยู่ที่บ้านเณรคณะมิสซัง ที่ถนนดือบัก
 
วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1928 คุณพ่อรู้สึกเจ็บปวดมากบริเวณหัวใจ นายแพทย์ที่เรียกมาก็ไม่สามารถบรรเทาอะไรท่านได้  ฉีดยาให้ท่านเข็มหนึ่ง และในเวลาที่กำลังฉีดยานี้เอง คุณพ่อแบร์นัตได้ถวายวิญญาณคืนให้พระเป็นเจ้า เป็นเวลา 10.15 น. ตอนกลางคืนพอดี.